Misja Ośrodka została sformułowana i uzasadniona w Dekrecie Biskupa Warszawsko-Praskiego Kazimierza Romaniuka powołującego Katolicki Ośrodek Adopcyjno-Opiekuńczy Diecezji Warszawsko-Praskiej.

Ojciec Święty Jan Paweł II w Adhortacji Apostolskiej "Familiaris Consortio" - O zadaniach rodziny chrześcijańskiej w świecie współczesnym poucza: "Rodziny chrześcijańskie winna ożywiać większa gotowość do adopcji i przysposobienia dzieci pozbawionych rodziców czy też opuszczonych... Natomiast Państwo i Kościół maja obowiązek służenia rodzinom wszelkimi możliwymi formami pomocy, aby rodziny mogły prawidłowo wypełnić swe zadania wychowawcze. W tym celu zarówno Kościół jak i Państwo winny tworzyć i popierać te instytucje i taka działalność, których słusznie domagają się rodziny" (FC 40,41).

8 lipca 2006 roku na V Światowym Spotkaniu Rodzin w Walencji Benedykt XVI potwierdził wartość i równość rodzicielstwa adopcyjnego z naturalnym mówiąc o wychowaniu "(...) aby wewnętrzna więź rodziny była pełna, jest konieczne by [ojciec i matka] wypowiedzieli (...) "tak" wyrażające akceptację dzieci poczętych albo adoptowanych, obdarzonych własną osobowością i charakterem".

Dyrektorium Duszpasterstwa Rodzin (przyjęte 1 maja 2003 roku podczas 322 Zebrania Plenarnego Konferencji Episkopatu Polski w Warszawie) zawiera treści zachęcające do szczególnej troski wobec osieroconych dzieci (III.7.1) małżeństw bezdzietnych (V.1.1) oraz Katolickich Ośrodków Adopcyjno - Opiekuńczych (III.5).

Wizja efektów pracy
Efektem służebnej pracy Ośrodka będzie powstanie środowiska rodzin katolickich, które z pełnym poświeceniem podejmą prace całego życia - nad przyjęciem i wychowaniem osieroconych dzieci. W wyniku tej wielkiej pracy zmniejszy się w Polsce problem sieroctwa społecznego i zatrzymany zostanie mechanizm powielania patologii społecznej.

Realizacja
Misję swoją Ośrodek realizuje przez pomoc dzieciom osieroconym lub zagrożonym sieroctwem społecznym. Praca Ośrodka dotyczy:

• pomocy rodzinom wychowującym dzieci, samotnym matkom i rodzinom adopcyjnym w procesie prawidłowego wychowania i usamodzielnienia się dziecka (poradnictwo, pomoc materialna i mieszkaniowa, znajdowanie pracy, rodzinne);
• pomocy matkom w ciąży, znajdującym się w trudnej sytuacji życiowej i materialnej, tak skutecznej aby zapobiec aborcji oraz umożliwić osobiste wychowanie dziecka;
• pomocy dziecku, którego naturalni rodzice nie mogą lub nie chcą wychowywać (uregulowanie sytuacji prawnej dziecka i znalezienie odpowiedniej rodziny adopcyjnej lub zastępczej);
• przygotowaniu kandydatów na rodziców adopcyjnych lub zastępczych do opieki i wychowywania osieroconych dzieci.